3 Ağustos 2010 Salı

KİMSE BÖYLE YALNIZ OLMASIN


Bence insanoğlunu en büyük ihtiyacı sevgi…….
Damdan düşer gibi nereden mi esti ?
Anlatayım……
Daha önceki yazılarımda vardı ama yine de özet geçeyim;
Aile hekimliği sistemi ile ilgili televizyonda görünmüş bulundum.

Bunu izleyen hastalarımın bir bölümü artık dokuz yıldır çalıştığım bu bölgeden gideceğimi öğrenmiş oldular.
Göründüğümün ertesi günüydü. Bana sadece 3-4 kere gelmiş 45 -50 yaşlarında kısa boylu, minyon yapılı, kısa kıvırcık saçlı kadın hastam telaşla odama girdi.

-‘’Hocam sizi akşam televizyonda gördüm,B……. çıktı( reca ederim boku çıktı şeklinde okumayınız B..... İstanbul'da bir ilçedir 8 harfli soldan sağa ) diyordunuz siz gerçekten gidecek misiniz?İnanmadım, bu gün işe geldim patrondan izin istedim ''doktorumu görmeliyim konuşmalıyım onunla'' dedim.Kusura bakmayın ne olur karşınızla bu iş halinle çıktım. Söyleyin bana gerçekten gidecek misiniz?

Bir yandan sorular soruyor, bir yandan özür diliyor, üstü başını gösteriyordu. Üstüne başına baktım anormal bir şey yoktu. Pantalon, buluz, sandaletler…… Demek ki ben fark etmesem de eğer doktora gelecekse daha özenli giyiniyordu . Zaten biraz farklı bir hastamdı her geldiğinde aşırı bir minnet duygusuyla, defalarca teşekkür eder hatta eski medreselerde olduğu gibi odadan geri geri yürüyerek çıkardı. Çok mu süper bir doktordum ben ? Hayır. Her doktorun yapması gerekeni yapıyordum belki biraz daha fazla gülümsüyor, daha çok dinliyor, daha çok açıklamalarda bulunuyordum o kadar.

-‘’ Evet gideceğim, bölgem değişecek orasını seçtim ‘’ dedim, olayın farkında olmadan umarsızca pervasızca.

Sandalyeye oturmadı yığıldı adeta. Bir yandan ağlıyor bir yandan konuşuyor arada bir de yine özür diliyordu.

-‘’Yapmayın hocam, bırakmayın beni. Tam sizi bulmuşken, alışmışken ,sevmişken ne olur siz de terk etmeyin beni’’

Anahtar kelime ‘’ siz de terk etmeyin beni’’

Kadıncağızı zor teselli ettim. Hiç huyum alışkanlığım olmadığı halde telefonumu verdim, yeni yerimde de onu kendime kayıt edeceğime söz verdim. Gitti ama ben onu düşünmeden edemedim. Gösterdiği tepki hiç sağlıklı değildi.

Neler yaşamıştı, daha doğrusu neleri yaşamamıştı ?


Hiç mi okşamamıştı babası saçını ? Kızım deyip bağrına basmamış mıydı ? Ya anası ? Sabah okula gönderirken, saçlarını örerken, koklamamış mıydı kızını ? Gül kokulu kızım diye sevmemiş miydi acaba ? Bir delikanlının elini sevgiyle tutmamış, bir erkeğin göğsüne başını huzur ile yaslamamış mıydı? Dostunun omzuna başını koymamış doyasıya ağlamamış mıydı ? Yargılamadan, sözünü kesmeden sadece onu dinleyen bir arkadaşı olmamış mıydı?

Bunların hiçbirini yaşamamış mıydı ki, sıradan bir doktora bağlanmış, gidişiyle yıkılıyordu.

Üzüldüm çok üzüldüm belli ki bunların hiç biri olmamış ya da devamı gelmemişti.

Yaşlı hastalarım vardır benim çok özen gösterdiğim. Aslında onlara acıdığımdan özen gösteriyorum, eşini kaybetmiş, yalnız yaşayan hastalar. O kadar boynu bükük ve yalnızlardır ki ,her şeyi gözlerinden anlarsınız , çok şey anlatmalarına gerek yoktur.

Şebnem Ferah’ın bir şarkısı vardır ‘’Yalnız’’ klipi ile beraber tam da benim anlatmak istediğimi çok güzel anlatmış……

Bu dünyada kimse yalnız ve sevgisiz kalmasın….

video

Buraya güya o şarkının videosunu yüklemiştim olmuyor olmuyor yayınlatamadım
Fenalık bastı beceremedim affınıza sığındım olduğu gibi gönderdim. Bon bon şekerlerim sizden de böyle cümle umuyorum.''İzlemiş kadar olduk abla sıkma canını.''

9 yorum:

Seyit Ahmet IRAK dedi ki...

İzledik ablacım sıkma canını :), hemde senin blogundan.

KYBELE F dedi ki...

İnsan böğüre böğüre ağlamak ister ya bazen. Hani öksürür kusacak olur ağlamaktan, öyle bi his var içimde şuan. (ben böğürerek ağlayınca böyle oluyorum :))

Bir şarkı var: "sevgisizlik ayrılıktan daha zor" diyor. O kadar doğru ki....

Ayrılmış olmayı sevilmemiş olmaya tercih ederim...

O hastaya ben sevgilerimi gönderiyorum... Terkedilmişlik duygusu, yaşadığı travma her neyse terk etsin onu dilerim...

İzlemiş kadar olduk abla sıkma canını...

:(((
Ufff çok üzgünüm...

KYBELE F dedi ki...

Başlığa amin..

CEPAYNASI dedi ki...

ahhh...kadınlar,kadın hikayeleri...
sadece doktorluk değil ki yaptığımız...çocuklarının sınavı,kocanın ilgisizliği,kayınvalidenin tafrası...anamnez alırken laf nerelere,nerelere geliyor:(
aile hekimliği,herkesi bir yerlere savurdu,sonunu merakla bekliyoruz....nereye varacak?
sevgiler...
videoyu izlemiş kadar oldum ve bununla bırakmayıp gittim izledim sayende...

nesimi dedi ki...

...

Bucera dedi ki...

@ IRAK
Gözlerine sağlık çocuğum :)

@Kybele
Evet üzücüydü sevgisizlik herşeyden zor

@cep aynası
Sen de bilirisn laf nerelere gider tabii bu dengeyi kurmak önemli yoksa gün toplantılarına döner poliklinik odası.
Videoyu izlediğine sevindim çok anlamlı ...

@ nesimi
Sevgili Nesimi bazen susukunluk daha çok şey anlatır anladım efendim anladım.....

bad-ı saba dedi ki...

ya doktor abla. geçen senelerde bütün ev arkadşlarım memleketlerine gitmişlerdi de beni o tekinsiz evde tek başıma bırakmışlardı böyle hafakanlar basıyordu beni evin içinde hala unutmam. ki bu çok kısa bi dönem içindi bir de bi hayat olursa offfff!!!evlerden ırak inşallah.

CEPAYNASI dedi ki...

kimse böyle yalnız olmasın...
bu sayfa da böyle yazısız kalmasın:P
nerelerdesin?
sevgiler...

Bucera dedi ki...

@ bad-ı saba
Aslında ben de korkarım yalnızlıktan kimse yalnız kalmasın

@cep aynası
Kalmasın efendim kalmasın tatildeyim ne güzeldir özlenmek teşekkür ederim
Benden de sevgiler